De Heilige Oorlog van Geert Wilders

Geert Wilders is zonder twijfel de meest besproken Nederlandse politicus. Meer dan wie dan ook wordt hij bekritiseerd, een gevaar voor de samenleving genoemd en zelfs met Nazi’s vergeleken. Het verbaasd mij echter hoe weinig mensen bekend zijn met de ideologie van Geert Wilders. De discussie over Wilders richt zich met name op zijn (discriminerende) voorstellen, op het feit dat hij ‘groepen in de samenleving naast elkaar zet’  of ‘ de enige is die echt de problemen van de mensen in de oude wijken begrijpt.’ Zelden gaat het over de haast heilige oorlog die Wilders aan de islam verklaard heeft.

Is liberalisme slechts een mening?

D66-raadslid Thijs Kleinpaste en PvdA-lid Marcel Duyvensteijn stelden op 7 maart in de Volkskrant de ‘religie ook maar een mening is‘ en dat de staat moet stoppen met het geven an allerlei privileges voor religies. “Het probleem zit hem in de neiging het geloof in god net even hoger te waarderen dan willekeurig welke andere mening,” aldus Kleinpaste en Duyvensteijn. De jongerenorganisaties van het CDA, de ChristenUnie en de SGP reageerden in de Volkskrant dat religie niet slechts een mening is, maar een geopenbaarde waarheid met transcendente oorsprong is.

Het debat of religie gewoon een mening is, is op analytisch niveau interessant maar op praktisch niveau maar in beperkte mate zinnig en vooral ook beledigend – kan ik me zo voorstellen althans. De tegenvraag, is liberalisme slechts een mening, is echter net zo interessant.

Een activerende verzorgingsstaat III: Waarom is dat links?

GroenLinks pleit al jarenlang voor een activerende verzorgingsstaat. In haar beginselprogramma heeft de partij nota bene opgenomen dat ons stelsel van sociale zekerheid ‘mensen niet alleen moet verzekeren van inkomen, maar hen ook uitzicht moet bieden op een plek op de arbeidsmarkt of een andere vorm van participatie.’ Toch is er nog altijd een klein deel van de achterban dat zo nu en dan vraagtekens zet bij het model van de activerende verzorgingsstaat. Daarom op dit blog een drieluik. Vandaag het laatste deel: Een activerende verzorgingsstaat, waarom is dat typisch links?

Een activerende verzorgingsstaat II: Wat is dat?

GroenLinks pleit al jarenlang voor een activerende verzorgingsstaat. In haar beginselprogramma heeft de partij nota bene opgenomen dat ons stelsel van sociale zekerheid ‘mensen niet alleen moet verzekeren van inkomen, maar hen ook uitzicht moet bieden op een plek op de arbeidsmarkt of een andere vorm van participatie.’ Toch is er nog altijd een klein deel van de achterban dat zo nu en dan vraagtekens zet bij het model van de activerende verzorgingsstaat. Daarom op dit blog een drieluik. Vandaag deel II: Een activerende verzorgingsstaat, wat betekent dat concreet?

Een activerende verzorgingsstaat I: Waarom?

GroenLinks pleit al jarenlang voor een activerende verzorgingsstaat. In haar beginselprogramma heeft de partij nota bene opgenomen dat ons stelsel van sociale zekerheid ‘mensen niet alleen moet verzekeren van inkomen, maar hen ook uitzicht moet bieden op een plek op de arbeidsmarkt of een andere vorm van participatie.’ Toch is er nog altijd een klein deel van de achterban dat zo nu en dan vraagtekens zet bij het model van de activerende verzorgingsstaat. Daarom op dit blog een drieluik. Vandaag deel I: Een activerende verzorgingsstaat, waarom?

De Nederlandse Besluitvorming over de Goldstone-Resoluties

Na de aanval van Israël op de Gaza-strook in 2009 stelde de VN een fact finding mission in, onder leiding van de Zuid-Afrikaanse rechter Richard Goldstone, om boven tafel te halen wat er tijdens operation cast lead gebeurd was. Naar aanleiding van het rapport werd in het najaar van 2009 door de VN Mensenrechtenraad en vervolgens door de Algemene Vergadering VN een resolutie aangenomen die de belangrijkste conclusies van Goldstone overnam: eigen onderzoek door Israël en de Palestijnse naar de geconstateerde misdaden en mocht dat niet afdoende gebeuren doorverwijzing van de zaak naar het Internationaal Strafhof. Nederland stemde zowel in de Human Rights Council als in the General Assembly tegen de resolutie over het rapport van Goldstone. Hoe kan het dat een land dat nota bene in haar grondwet heeft staan dat het de internationale rechtsorde bevordert, zich hiertegen verzette? Een analyse van de Nederlandse besluitvorming omtrent de Goldstone-resoluties.

Rutte en een volkenrechtelijk mandaat

Na de EU-top gister in Brussel liet premier Rutte zich op de persconferentie uit over de mogelijkheid van het instellen van een no-fly zone boven Libië. Hij sloot deelname van Nederland aan een militaire missie niet uit, noemde een adequaat volkenrechtelijk mandaat als voorwaarde voor deelname aan een no-fly zone, maar stelde daarnaast expliciet dat er ook mogelijkheden voor ingrijpen zijn zonder VN-resolutie. De opmerkingen van Rutte doen onvermijdelijk terug denken aan het gezwabber van Balkenende over een adequaat volkenrechtelijk mandaat voor de inval in Irak.

Wat is populisme?

In Nederland liepen we aanvankelijk wat achter op de rest van Europa, maar sinds een jaar of tien hebben we die achterstand ruimschoots ingelopen en viert het populisme ook in de Nederlandse politiek hoogtij. Het fenomeen populisme is de afgelopen jaren keer op keer onderwerp van beschuldigingen, bespiegelingen en analyses geweest en volledig ingeburgerd in ieders politieke jargon. Vaak blijft echter onduidelijk wat daar nou precies mee bedoeld wordt: Populisme, wat is dat eigenlijk?

Het niet-aanvalsverdrag van Ineke van Gent

Op het PvdA-congres van 29 januari pleitte GroenLinks-Kamerlid Ineke van Gent voor een niet-aanvalsverdrag tussen GroenLinks, de PvdA en de SP. Op het GroenLinks-congres van 5 februari herhaalde ze dat pleidooi. Die oproep is opvallend om drie redenen: vanwege de partijen die betrokken zijn, vanwege het feit dat Ineke de enige is die zich hierover uitgesproken heeft en vanwege de strategische implicaties van zo’n publieke oproep.

Jolande Sap: Meer brains, minder branie

Het is niet makkelijk om één van de bekendste, populairste en meest mediagenieke politici op te volgen. Maar Jolande Sap heeft zich binnen no-time opgewerkt van een voor vele onbekende fractievoorzitter tot een door vriend en vijand gerespecteerd partijleider met een eigen profiel: meer brains, minder branie. Een blog over de stijl van misschien wel de intelligentste politicus van het binnenhof.